ด้วยความตระหนักรู้ถึงความเชื่อมโยงกันแห่งสรรพสิ่งและสรรพชีวิต หากเราร่วมกันลงมือสร้างสรรค์สังคมของเรา ผู้ที่จะได้ประโยชน์ที่สุด นั่นก็คือตัวเราเองที่จะได้มีชีวิตอยู่ท่ามกลางสังคมอันเจริญ งดงาม และปลอดภัยนั้น.

การพัฒนาใด ๆ ก็ไม่ยั่งยืนเท่าการพัฒนาคุณภาพของมนุษย์ ด้วยการให้การศึกษา ดังนานาอารยประเทศ ได้ทุ่มเทงบ ประมาณจำนวนมากพัฒนาคุณภาพประชากร จนกาลเวลาผ่านไป ผลแห่งความใส่ใจได้เบ่งบานน่าชื่นชม ดังใน ประเทศเล็ก ๆ และขาดแคลนทรัพยากรอย่างสิงคโปร์ หรือประเทศที่ ผ่านความบอบช้ำจากการทำลายล้างของ ไฟสงครามอย่างญี่ปุ่น สามารถพลิกฟื้นคืนกลับเป็นประเทศที่เข้มแข็งทางเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตได้.